Αγαπημένοι μου μαθητές και μαθήτριες,

Αυτό το γράμμα προσπαθώ να το γράψω από το καλοκαίρι, από τότε που κυκλοφόρησε πρώτα ως φήμη κι έπειτα επιβεβαιώθηκε και ψηφίστηκε από την ελληνική Βουλή η κατάργηση Τομέων και ειδικοτήτων από την Επαγγελματική Εκπαίδευση (ανάμεσα τους κι ο Τομέας υγείας και Πρόνοιας). Δεν μου είναι εύκολο. Δεν ήμουν προετοιμασμένη γι’ αυτό, οπότε ζητώ εκ των προτέρων την κατανόηση και την υπομονή σας.

Πρώτα θέλω να σας πω για τις αλήθειες και τα ψέματα, αν κι εσείς ξέρετε να τα διακρίνετε πολύ καλύτερα από οποιονδήποτε ενήλικα (μάλλον αυτή η ικανότητα φθίνει με τα χρόνια). Εννοώ ότι δεν ακούτε ποτέ αυτά που σας λέμε, αλλά καταγράφετε και αποθηκεύετε στο «σκληρό δίσκο» του εγκεφάλου σας, αυτά που κάνουμε.  Απ’ αυτά βγάζετε τα συμπεράσματά σας και με βάση αυτά διαμορφώνετε τη στάση σας. Εμείς οι ενήλικες αρκούμαστε στα λόγια, αγνοώντας επιδεικτικά τα έργα. Να, ας πούμε το Υπουργείο Παιδείας διατείνεται στον πρόσφατα ψηφισμένο νέο νόμο για την αναμόρφωση της Παιδείας (άμοιρη Παιδεία που όλοι ονειρεύονται να σε αναμορφώσουν!) ότι θέλει ν’ αυξήσει τη ροή μαθητικού δυναμικού στην Επαγγελματική Εκπαίδευση. Και πολύ ενήλικες το πιστεύουν. ΑΛΛΑ, ένα μήνα πριν, χωρίς κανένα σχέδιο και καμία δημοσιοποιημένη μελέτη, κατήργησε τομείς και ειδικότητες και μάλιστα από τους πιο πολυπληθείς, έτσι ώστε να «εδραιώσει» την εμπιστοσύνη παιδιών και γονιών!!;; Οι οποίες ειδικότητες, εντελώς τυχαία, είναι αυτές που κυρίως διαφημίζονται από τα ιδιωτικά Ι.Ε.Κ.

Επίσης είπε ότι το έκανε για να μην μπερδευόμαστε με τον κατακερματισμό και την ύπαρξη των κατηργημένων ειδικοτήτων και σε άλλες βαθμίδες/ φορείς της εκπαίδευσης και κατάρτισης. Τώρα πως τα καταφέρνουν οι Σουηδοί, οι Δανοί, οι Φιλανδοί, οι Γάλλοι, οι Ισπανοί, οι Ιταλοί , οι Ελβετοί κλπ. (για περισσότερες και πιο αναλυτικές πληροφορίες σχετικά με τους Τομείς της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης στην Ε.Ε δείτε εδώ), να μην μπερδεύονται, ενώ έχουν τομέα Υγείας στην Δ/θμια Επαγγελματική Εκπαίδευση, είναι πραγματικά άξιο απορίας. Μάλλον εμείς στην Ελλάδα, δεν διαθέτουμε τα ανάλογα νοητικά προσόντα!
Στα δικά μας τώρα. Θέλω να μοιραστώ μαζί σας κάποιες σκέψεις, στίχους και λόγια ανθρώπων που προσωπικά θεωρώ σημαντικά. Κάποιος θα μπορούσε να τις πει και συμβουλές, αλλά ελπίζω να μην τις δείτε έτσι και τις … καταχωρήσετε αναλόγως (σας βλέπω που γελάτε!).

1η σκέψη: Η αλλαγή είναι το μόνο σίγουρο πράγμα στη ζωή (μαζί με το θάνατο αλλά δεν θέλουμε να γίνουμε δραματικοί). Δεν έχει νόημα να την αρνείσαι, έχει νόημα να προσπαθείς, ξεκινώντας από τον εαυτό σου, να γίνει προς την κατεύθυνση που επιθυμείς,  προς την κατεύθυνση του δίκαιου και ηθικού (όποτε έχετε όρεξη, διαβάστε για την πολιτεία των ιδεών του Πλάτωνα. Μπορείτε να πάρετε μια ιδέα πατώντας εδώ).  Όπως έλεγε ο Γκάντι: «Γίνει η αλλαγή που θέλεις να δεις στον κόσμο».

2η σκέψη: «Ότι αξίζει πονάει κι είναι δύσκολο», όπως τραγουδούν και οι Πυξ – Λαξ. Κι αυτό ισχύει για όλα, τις σπουδές, τις σχέσεις, τις φιλίες, την εργασία. Η ευκολία φέρνει βαρεμάρα και «πλαδαρότητα». Μην φοβάστε να κουραστείτε, γιατί η ικανοποίηση, η πληρότητα, η υπερηφάνεια, η δύναμη  που θα νιώσετε (κι αυτό όχι ως μόνιμη κατάσταση αλλά ως στιγμιαία πολύτιμη αίσθηση) δεν αναπληρώνετε με τίποτα.

3η σκέψη: «Ν’ αγαπάς την ευθύνη. Να λες: Εγώ, μονάχος μου έχω χρέος να σώσω τη γης. Αν δε σωθεί, εγώ φταίω» Ν. Καζαντζάκης. Δεν έχω κάτι να συμπληρώσω στα λόγια του σπουδαίου Κρητικού, παρά μόνο ότι προσδοκώ τη μέρα που θα καταφέρουμε να έχουμε όλοι μας αυτήν την «πυξίδα ζωής».

4η σκέψη: Μη φοβάστε να κάνετε λάθη. Μόνο αυτός που δεν κάνει τίποτα, δεν κάνει  λάθος. Κάντε λάθη και μάθετε από αυτά, δεν υπάρχει άλλος δρόμος. Δεν είναι κακό να κάνεις λάθη, κακό είναι να μην τ’  αναγνωρίζεις, να μην μαθαίνεις απ’ αυτά, να μην ζητάς συγνώμη, αν κάνοντάς τα έβλαψες κάποιον-ους. Και σ’ αυτό το σημείο θα σας παραπέμψω στο γνωστό τραγούδι του Β. Παπακωνσταντίνου, γιατί τα λέει πολύ καλύτερα απ’ όσο θα μπορούσα να τα πω εγώ κι είναι και πιο διασκεδαστικό!

5η σκέψη: Μια από τις μεγαλύτερες χαρές της ζωής είναι το διάβασμα. Το ξέρω ότι οι περισσότεροι δεν τον πιστεύετε. Σχολεία, δάσκαλοι, υπουργείο Παιδείας & γονείς μπορεί να σας απογοητεύουμε, να μην σας βοηθήσαμε να νιώσετε τη μαγεία του, αλλά αυτό οφείλεται στα δικά μας ελλείμματα κι αναπηρίες. Το διάβασμα, η μόρφωση (και δεν εννοώ κατ’ ανάγκη τις σπουδές και τα πτυχία), η γνώση είναι ένα ταξίδι που δεν θα σας απογοητεύσει ποτέ. Μην το στερήσετε στον εαυτό σας!

6η σκέψη: Το ότι είμαστε κοινωνικά όντα, γενετικά προγραμματισμένα να ζούμε σε ομάδες το γνωρίζετε, δεν χρειάζεται να σας το πω εγώ. Όμως για να το κάνουμε αυτό επιτυχώς, θα πρέπει να εκπαιδευτούμε στο διάλογο. Αυτό σημαίνει να μάθουμε να επιχειρηματολογούμε για τις θέσεις μας (φωνές, βρισιές, μπουνιές, κλωτσιές ΔΕΝ θεωρούνται επιχειρήματα, και μη γελάτε, σας βλέπω είπαμε!!!),  να μάθουμε ν’ ακούμε τα επιχειρήματα των άλλων και ναι κάποιες φορές να τροποποιούμε ή και ν’ αλλάζουμε τελείως την αρχική μας θέση. Δεν είναι ήττα αυτό. Είναι νίκη του ορθού λόγου. Είναι απαραίτητη συνθήκη για να προχωρήσουμε και να επιτύχουμε οτιδήποτε, σε οποιοδήποτε τομέα.

7η  σκέψη: Τώρα η σκέψη που ακολουθεί, ίσως θεωρηθεί «άσχετη» με τη θεματολογία των υπόλοιπων σκέψεων, αλλά για μένα είναι εξίσου σημαντική οπότε θα τη μοιραστώ μαζί σας. Το ξέρω ότι αγαπάτε τον τόπο μας, είτε είστε από εδώ, είτε γεννηθήκατε εδώ κι οι γονείς σας είναι αλλοδαποί. Αλλά σας εκλιπαρώ (ναι εντάξει, εδώ θα γίνω δραματική γιατί έτσι νιώθω) αγαπήστε τον ουσιαστικά. Κάντε συνειδητά ανακύκλωση και πείστε και τους γονείς και τους φίλους σας να κάνουν. Μην πετάτε σκουπίδια και περιμένετε κάποιος άλλος να τα μαζέψει. Ότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί ξανά, χρησιμοποιήστε το, ότι δεν χρειάζεστε,  δώστε το. Χρησιμοποιήστε μόνο όσο νερό χρειάζεστε, δροσιστείτε ή ζεσταθείτε επιβαρύνοντας όσο το δυνατόν λιγότερο το περιβάλλον. Πιέστε τους κάθε λογής αρμόδιους να κάνουν σωστά τη δουλειά τους, χωρίς να ξεχνάτε τι μπορούμε να κάνουμε ο καθένας ατομικά. Η ομορφιά αυτού του τόπου,  που έχουμε την τύχη να μένουμε, «δεν υπάρχει»! Αλλά και πέρα από τα στενά όρια του τόπου μας, η γη ΕΙΝΑΙ το σπίτι μας και τουλάχιστον προς το παρόν δεν υπάρχει άλλο. Ας μην το ξεχνάμε κι ας συμπεριφερθούμε όλοι αναλόγως.

8η σκέψη: Αρχικά θέλω να δώσω συγχαρητήρια σε όσους-ες είχαν την υπομονή να φτάσουν μέχρι εδώ. Είστε πραγματικά ανθεκτικοί-ες!  Ξέρω ότι είστε θυμωμένοι-ες (τώρα μιλώ κυρίως στους τωρινούς μαθητές-τριες μου) γιατί το Υπουργείο Παιδείας δεν σεβάστηκε τα όνειρά σας και το ρόλο του. Σας στέλνει σε τάξεις κι εργαστήρια χωρίς καθηγητές κι όταν στο τέλος του χρόνου δεν καταφέρετε να γράψετε στις εξετάσεις για να περάσετε στα Τ.Ε.Ι.  ή όταν θα πιάσετε δουλειά και νιώθετε ανασφαλείς για τις γνώσεις και δεξιότητες που δεν έχετε γιατί δεν τις διδαχθήκατε, θα φταίτε εσείς και το χαμηλό σας επίπεδο. ΜΗΝ τους συγχωρήσετε, ΜΗΝ επαναπαυθείτε, ΜΗΝ τους αφήσετε να το ξεχάσουν και να το προσπεράσουν. Διαδώστε το, γράψτε άρθρα, γίνεται φίλοι στο ΦΒ με δημοσιογράφους, βουλευτές, τον υπουργό Παιδείας και ενημερώνετέ τους καθημερινά για τα μαθήματα και τις ώρες που χάνετε γιατί δεν έχετε καθηγητές. Πηγαίνετε με τους γονείς σας και τους καθηγητές σας στα αρμόδια γραφεία και ζητάτε καθημερινά αυτό που δικαιούστε, αυτό για το οποίο πληρώνουμε όλοι μας, κατεβείτε αν θέλετε στις πορείες, μιλήστε σε όλους για την αδικία που έγινε σε βάρος σας, βρείτε τρόπους να την αναδείξετε. Έχω εμπιστοσύνη στη δημιουργικότητα και την εφευρετικότητά σας.  ΜΗΝ αφήσετε να σας φέρονται σαν παιδιά ενός «κατώτερου θεού».  ΑΛΛΑ σας παρακαλώ ΜΗΝ κλείσετε τα σχολεία, ΜΗΝ κάνετε καταλήψεις, γιατί οι μόνοι χαμένοι-ες θα είστε εσείς. Ο αυτοκράτορας είναι γυμνός. Μην τον κρύψετε σε κλειστά σχολεία. Κρατήστε τις πόρτες ανοιχτές και δείξτε σε όλους τη γύμνια του.

Κλείνοντας θέλω να σας ευχαριστήσω όλους κι όλες μέσα από την καρδιά μου για όσα μοιραστήκατε μαζί μου, για όσα έμαθα κοντά σας όλα αυτά τα χρόνια. Θα είμαι ευτυχής, αν κατάφερα να μάθετε έστω τα μισά. Ήταν τιμή μου που ήμουν καθηγήτριά σας. Είναι τιμή μου που υπήρξα, αν υπήρξα, «δασκάλα».

Σας εύχομαι ζωή καλοτάξιδη. Έχετε εμπιστοσύνη στον εαυτό σας, γιατί είστε γερά «σκαριά» μαθημένα από νωρίς στα δύσκολα. Εγώ πάντως σας έχω.

Με αγάπη κι ευγνωμοσύνη

Κατερίνα Σαβουλίδη